دیروز در افتتاحیه یک برنامه‌ و مسابقه‌ی نوآوری با نام I4H شرکت کرده بودم. افتتاحیه شامل شبکه‌سازی، سخنرانی سخنران اصلی و دو میزگرد بود.

سخنران اصلی مراسم افتتاحیه دکتر Todd Chang بود که درباره‌ی جایگاه تکنولوژی و تجربه‌ی شخصی‌اش در به کارگیری واقعیت مجازی در آموزش و سنجش پزشکان کودک بود.

یکی از سوالات ایشان در سخنرانی این بود که تکنولوژی چیست و چه کارکردی دارد؟ جواب ایشان این بود: تکنولوژی نرمال را به یک نرمال جدید تبدیل می‌کند. یعنی آن چه که ما امروز عادی می‌پنداریم، فردا با یک موضوع دیگری جایگزین می‌شود. برای مثال قبلا گفتگو با تلفن (با صدا) نرمال و عادی بود و البته همان زمان گفتگو با تصویر غیرعادی و غیرنرمال بود؛ اما امروزه استفاده از یک گوشی کوچک و گفتگو با صدا و تصویر امری عادی و نرمال است. در حالی که همین امروز گفتگو با امکان انتقال احساسات امری است غیرعادی. تکنولوژی در دل خود شبیه به معجزه است.

بخش دیگر سخنرانی ایشان، تجربه‌ی ایشان در به کارگیری واقعیت مجازی برای آموزش و سنجش میزان مهارت پزشکان و بازخورد به آنها با هدف بهبود یادگیری بود. آموزش به پزشکان به ویژه پزشکان کودک برای بیماری‌های که کمتر اتفاق می‌افتند، به گفته ایشان، کار بسیار دشواری است. تیم ایشان با کمک تکنولوژی به پزشکان کمک کرده بود تا این مساله را حل کنند. ویدیویی که نشان دادند واقعیت تاثیرگذار بود.

در حین شنیدن صحبت‌های ایشان با خودم فکر می‌کردم که حالا جایگاه دانشگاه در طراحی زندگی و جامعه‌ی مدرن برایم مشخص شد؛ با خودم فکر می‌کردم میزان دانشگاه‌ها، به ویژه در ایران، در تحقق این جایگاه و رسالت‌شان، سوال بسیار مهمی است. هر روز اینجا بارها و بارها عبارت “حل مساله” (problem solving) را می‌شنوید، آن هم مساله واقعی که مشتری حاضر است برای حل آن هزینه کند. انگار درباره‌ی چیزی که می‌دانستم، به فهم دوباره‌ای دست یافتم که به صورت بنیادی با قبلی متفاوت است. واژه‌ای برای آن پیدا نکردم جز “بازفهم“.

گزیده:

Any sufficiently advanced technology is indistinguishable from magic. ― Arthur C. Clarke

1+
Share